Woensdag 18 april 2001: Alessandro Day!

De dag begon vroeg. Om half 8 schoven wij aan in de file om op tijd te zijn voor onze afspraak met Eric Ghenassia, de manager van Alessandro. Het gesprek verliep prima en vanaf woensdag 18 april is de Safinafanclub officieel erkend. Er zijn afspraken gemaakt over hoe we de samenwerking gaan aanpakken en door beide kanten worden momenteel ideeën uitgewerkt.

’s Avonds waren we al vroeg in de Heineken Music Hall, gewapend met een flinke stapel visitekaartjes van de fanclub. Hoe vaak we gezegd hebben “Mag ik u namens de Safinafanclub een fijne avond wensen” weet ik niet meer, maar de kaartjes waren veel te snel op…

Het voorprogramma werd verzorgd door het Solis String Quartet, vier strijkers die later ook deel bleken uit te maken van Alessandro’s begeleidingsorkest. Wat een virtuoze musici! Hun CD “Metro” komt binnenkort uit, hou het in de gaten!

In de pauze kwam de Safinafanclub voor het eerst bij elkaar in de Planet Internet-lounge. Kort, maar heel gezellig. Nu zagen we eindelijk alle gezichten bij de namen.

Weer terug in de zaal was eindelijk het grote moment daar. Alessandro werd onder luid gejuich binnengehaald; wat moet dat een heerlijk gevoel zijn. Het concert was fantastisch. Alessandro was bijzonder goed bij stem, zoals dat heet, en het geluid was een stuk beter uitgebalanceerd dan in den Haag in Januari. Na “La Sete di Vivere” ging het jasje uit (gejoel uit de zaal) en na een prachtig instrumentaal stuk van gitarist Daniele Bonaviri en percussionist Mario Distasio kwam Alessandro terug in een warme witte trui. Alessandro, geloof me, normaal is het in Nederland echt niet zo koud in April!

Net zoals in den Haag wilde Alessandro de zaal in tijdens “Aria e memoria”. Dit keer kwam hij niet verder dan halverwege het trapje, want er stormden wel 50 vrouwen op hem af, gewapend met bloemen, knuffelbeesten en liefdesbrieven… De diddle kreeg extra aandacht. In den Haag stond Alessandro daar ook wat onhandig mee te houden en dat deed-ie nu nog eens dunnetjes over. Leuk hè, Jolanda?

Chrissie Hynde was niet van de partij dit keer. Haar plaats in het duet werd ingenomen door Rosella, een zeer getalenteerde achtergrondzangeres.

Ondanks dat Alessandro “Luna” volgens zijn zeggen wel twintig keer per week zingt, ging hij toch overstag en trakteerde het publiek op een sfeervolle toegift. Maar de zaal wilde hem nog niet laten gaan en na overleg met de pianist “We hebben helemaal geen tijd gehad om te repeteren” zong hij toch nog het aloude “tweede Italiaans volkslied” O Sole Mio. Het was feest onder aan het podium. Willeke had Eric Ghenassia een bosje lichtgevende plastic tulpjes gegeven en daar stond hij met een stralend gezicht het koor mee te “dirigeren”!

Alessandro kon maar niet wegkomen. Hij bleef op de rand van het podium zitten om handtekeningen uit te delen en nog meer knuffels in ontvangst te nemen, terwijl de orkestleden allang waren vertrokken…

Na het concert, bij de “meet & greet” was het een drukte van belang. We stonden in de gang te wachten terwijl Robert ten Brink met zijn cameraploeg en Big Diet-kandidaat aan het filmen waren, en terwijl de winnaars van de diverse prijsvragen hun beloning in ontvangst namen. Tegen de tijd dat Eric ons triomfantelijk aan Alessandro voorstelde was die doodmoe, maar hij wilde wel weten hoeveel leden er waren. “Wat? Veertig? In zo’n korte tijd? Fantastic!” Hij was blij met de tulpen en hij beloofde ons dat hij de wensjes later zou lezen. We hebben nog een paar minuten met hem gepraat en daarna vertrok hij naar zijn hotel om van een welverdiende nachtrust te genieten.

Na Alessandro’s vertrek hebben we nog een tijdje met zijn moeder gepraat. Een charmante vrouw, die apetrots is op haar succesvolle zoon! Ze was zeer geïnteresseerd in Willeke’s t-shirt met de foto van Alessandro erop. Gelukkig had Willeke nog zo’n t-shirt bij zich en dat hebben we haar gegeven. Ze was er heel gelukkig mee.

De volgende ochtend hebben we namens de fanclub een fax gestuurd naar het hotel. Degenen die op vrijdag naar TROS Lunch-TV hebben gekeken, weten dat Alessandro die brief heeft gekregen en dat hij dat zeer heeft gewaardeerd. Zijn reactie was hartverwarmend…