Il grandioso concerto in Monaco di Bavaria

Het is maandagochtend, 2 februari 2004; eindelijk is het dan zover, we kunnen vertrekken naar München om het promotieconcert van Alessandro bij te gaan wonen! Marjolijn en ik vertrekken met de trein richting Duitsland. Dat heeft nog wel even wat voeten in aarde, want een ICEtrein is niet berekend op mensen met een koffer en een Alessandro standee! We stuntelen naar onze plekken en luisteren de volgende uren naar de muziek van Alessandro terwijl we genieten van het uitzicht... In München aangekomen stond Ines (een Duits lid van de fanclub) ons al op te wachten; nu konden we eindelijk onze Alessandrostandee afgeven! Nadat we onze koffers in het hotel gebracht hadden, lieten we ons door onze privégids Ines rondleiden door München. We namen alvast een kijkje in de ‘Festsaal’ van hotel ‘Bayerischer Hof’.

De zaal zag er prachtig uit, Alessandro zou daar prima tot zijn recht komen. Vervolgens ontspanden we even in een ‘Konditorei’, dronken espresso en namen daar een overheerlijke Duitse ‘Kuchen’ bij! Na het avondeten liepen we nog even de stad door en checkten in hotel ‘Bayerischer Hof’ of ons Zwitserse fanclublid al was aangekomen. Nietsvermoedend stapten we het hotel binnen om vervolgens luid begroet te worden door, jawel, ons aller Alessandro! Hij stond op het punt om de stad in te gaan om iets te eten, dus namen we meteen weer afscheid van elkaar. De volgende dag hadden we nog ruim de tijd om even te gaan winkelen in München. Het was prachtig weer, zo mooi zelfs dat we op een terras koffie konden drinken. Aan het begin van de middag keerden we terug in ons hotel om ons gereed te maken voor het concert.

Zo rond 16.00 uur werden we al verwacht in de ‘Festsaal’, rond die tijd begon de repetitie voor het concert en daar mochten we bij aanwezig zijn. Het orkest was al druk aan het spelen toen we de zaal inkwamen en we namen plaats op het balkon. Na ongeveer een uur kwam Alessandro naar ons toelopen en verontschuldigde zich omdat hij verlaat was. De interviews voor diverse tijdschriften waren uitgelopen. Hij begon direct met de soundcheck en wij keken, zittend op de eerste rij, gezellig toe en maakten een paar mooie plaatjes. Om half acht ging de zaal open en de mensen, waaronder een tiental fanclubleden, stroomden binnen. We hadden een VIP-uitnodiging ontvangen en eigenlijk moesten we als VIP plaatsnemen op het balkon. Maar ja, Alessandro had ons, na afloop van de repetitie, verzocht om op dezelfde plaatsen te blijven zitten, zodat hij een mooi uitzicht had tijdens het concert! En ja, dat doe je dan natuurlijk!

Het concert begon pas om half negen en om de tijd leuk door te brengen kon je wat te drinken pakken en werd op de achtergrond de CD van Alessandro gedraaid, terwijl op een groot scherm mooie foto’s van hem werden getoond. Daar waren zelfs een paar nieuwe foto’s bij, die we nog niet gezien hadden, hilariteit alom! Om half negen betrad Alessandro, onder luid geklap en gejuich van zijn fans op de eerste rij, het podium en zette ‘Musica di Te’ in. Hij genoot zichtbaar van alle aandacht en moest zelfs lachen om het grote aantal fotografen dat bij het podium stond. Tijdens de eerste twee liedjes mochten die foto’s nemen, maar daardoor ontnamen zij het zicht op het podium. Maar goed, dat kon de pret niet drukken, het gaat tenslotte om zijn stem ..

‘Musica Di Te’ was veel te snel afgelopen maar gelukkig kwam gelijk daarna ‘Incanto’. Daar bleef het natuurlijk niet bij want hij zong ook nog ‘Fine Non Ha Mai’ en ‘D’Amore’. We swingden heerlijk mee op de klanken van ‘Como Sol Y Luna’ en ‘All’Alba’en droomden weg bij ‘Notturno’. We genoten intens daar op de eerste rij en zongen natuurlijk met al(l)es mee! Toen hij ‘Rosa Che Stai Nascendo’ zong kon je duidelijk zien dat Alessandro in gedachten bij zijn zoontje Pietro was, hij zong dat liedje zo intens en vol overgave, geweldig! Als eerste toegift zong Alessandro het mooie lied ‘Caruso’, daarna verdween hij even van het podium, maar kwam direct weer terug omdat iedereen bleef klappen. Hij vroeg aan het publiek wat ze graag zouden willen horen en toen zong hij dus nog een keer ‘Incanto’. Ook na dit liedje bleef het publiek enthousiast klappen en roepen om meer, dus Alessandro zette lachend ‘Fine Non Ha Mai’ in. Na dit liedje was het concert echt afgelopen en Alessandro liep backstage, het publiek bleef maar klappen en daar verscheen Alessandro weer, maar nu voor het podium. Hij nam dankbaar het applaus in ontvangst en kwam naar ons toelopen om ons persoonlijk te bedanken voor onze aanwezigheid! Hierna verdween hij achter het podium en het publiek kon zich storten op het overheerlijke Italiaanse buffet dat achter in de zaal klaarstond.

De echte fans bleven natuurlijk wachten, want na een zeer korte pauze verscheen Alessandro weer om lachend plaats te nemen achter een tafel. Hij nam alle complimenten in ontvangst, signeerde tussendoor CDs, foto’s en posters en ging zelfs met de fans op de foto! Toen alle fans een handtekening hadden ontvangen vertrok Alessandro naar de VIP-zaal om daar een hapje te gaan eten. Omdat wij ook een VIP-uitnodiging hadden namen wij ook de lift naar het dakterras. Alessandro was er nog niet en wij dronken alvast een glaasje wijn. De rest van de VIPs waren al lekker aan het eten toen Alessandro verscheen. Hij liep iedereen voorbij en kwam naar ons toelopen om ons nogmaals te bedanken. Daarna ging hij van tafeltje naar tafeltje om kennis te maken met de Duitse VIPs en om met ze op de foto te gaan. Ook werd hij gevraagd om wat tv-interviews te doen. Wij namen ondertussen een hapje van het heerlijke Italiaanse buffet en genoten van alles wat er om ons heen gebeurde. Het was Alessandro niet gegund om ook een hapje te eten want toen hij met z’n bordje vol stond wilden ze alweer een foto van hem maken. Lachend stemde hij toe en verzuchtte naar ons: “Het leven van een zanger is zwaar!”

Rond middernacht vond Alessandro het welletjes en nam afscheid van iedereen en wij gingen met hem in de lift naar beneden en namen daar hartelijk afscheid en bedankten hem voor de fantastische avond. De volgende dag moest hij alweer vroeg op om terug te vliegen naar Italië omdat hij in Milaan een tv-optreden had. Wij liepen zingend door de straten van München terug naar ons hotel en kletsen tot diep in de nacht na over de geweldige avond! De volgende ochtend pakten we onze koffers en liepen nog even met Ines de stad in om wat te drinken, zodat we nog even gezellig na konden kletsen. Onze trein vertrok rond half vier ’s middags dus we hadden nog even de tijd! Toen onze trein arriveerde namen we hartelijk afscheid van Ines en stapten in om te beginnen aan onze terugreis. We hadden die nacht kort geslapen dus toen we in de trein onze plaatsen gevonden hadden, gingen de stoelen in de ligstand en de discmans aan! Drie keer raden naar welke CD we luisterden .. Na een lange reis kwamen we weer veilig thuis en konden we heerlijk nagenieten bij alle foto’s die we gemaakt hadden. Het waren een paar heerlijke dagen!

Alessandro, tanti mille grazie per il tuo grandioso concerto!

Nog meer foto's van het concert...