|
Zaterdag 5 juni
Eindelijk is het dan echt zover, vanavond zal de Safinafanclub - samen met de zakelijk genodigden - kunnen gaan genieten van
een geweldig openluchtconcert. Het is nog steeds erg regenachtig. Maar gelukkig, het KNMI verwacht beter weer…
In de loop van de ochtend vertrekken we naar De Doolhof, waar al druk geoefend wordt door het orkest. Voor ons tijd om de
stoelen voor onze leden af te plakken met het fanclublogo, waarbij we lachend worden aangemoedigd door Alessandro en Federico.
Als Alessandro even later aan zijn soundcheck begint, leggen we wat beelden vast om te kunnen gebruiken voor de eerstvolgende
uitgave van ons clubblad. Wanneer hij ons plotseling vlak boven hem tussen het decor van varens en bamboe te voorschijn ziet
komen, reageert hij - tussen het zingen door - met een gekscherend: "Aaah, MY raptors!!!"
Direct na de soundcheck terug naar het hotel waar Alessandro zijn broodnodige rust neemt om zich goed voor te bereiden op het
concert van die avond. Wijzelf nemen een duik in het zwembad om ons - met Ale's warme tenorstem op cd op de achtergrond -
voor te bereiden op een fantastische avond.
Wanneer we aan het eind van de middag omgekleed en wel terugkeren in de bar van ons hotel treffen we daar een ontspannen
Alessandro aan; ook hij is helemaal klaar voor het concert. Na een drankje en een hoop voorpret vertrekken wij alvast
richting de Doolhof om daar om zeven uur - anderhalf uur vóór het concert - onze leden op te vangen. De enthousiaste reacties
blijven niet uit wanneer ze zien waar ze met hun gezinsleden of introducés mogen plaatsnemen!
We hebben anderhalf uur tijd om even gezellig bij te praten met alle bekenden en kennis te maken met een paar nieuwe leden
die we in Tegelen voor het eerst ontmoeten.
Om half negen, wanneer het orkest, onder de bezielende leiding van Glenn Corneille de eerst tonen laat klinken, is bijna alle
bewolking verdwenen. Anne-marie Titulaer kan in een zonoverdekt openluchttheater de rij van artiesten aankondigen.
We genieten intens van Sef Thissen's 'Somewhere' en 'Ol' man river' en van de kersverse winnaar van het programma 'Idols':
Boris met 'What's going on' en 'She would'.
Van zijn - terecht - trotse vader Gé met 'Speak softly love', 'That's life' en 'The lady is a tramp' en van Leta Bell en
haar danseressen in 'Get there'. Samen met haar man Sef is zij te horen in het prachtige duet 'When you tell me that you
love me'.
Het publiek is al flink opgewarmd wanneer 'onze eigen' Alessandro het podium betreedt; voor de schare Safinafans natuurlijk
het allermooiste moment van de avond!
Ook Alessandro geniet zichtbaar van de nabijheid van zijn fanclub. Na een fantastisch 'D'amore', 'All'alba' en 'Notturno'
ontvangt hij een oorverdovend applaus van een dankbaar publiek. En niet alleen vanaf de eerste vijf rijen…!
Een pauze van een uur volgt, waarin iedereen - onder het genot van een glas champagne en de overige heerlijkheden van het
buffet - enthousiast napraat over het eerste deel van het concert. Het is inmiddels donker en het openluchttheater heeft
een geheel ander aanzicht gekregen. De zon, die eerder het prachtige decor verlichtte, heeft plaatsgemaakt voor een
fantastische belichting.
Tijd voor het tweede deel van het concert, waarin vader en zoon Titulaer samen het spits afbijten met een zeer overtuigend
'The greatest love of all' en Boris solo vervolgt met 'What's on your mind' en 'When you think of me'.
Wanneer Anne-marie vervolgens Alessandro weer wil aankondigen, wordt ze blij verrast… Hij staat op dat moment - sorpresa! -
al vlak achter haar!
Een blik op de eerst vijf rijen leert ons dat iedereen intens geniet op zijn of haar eigen manier; de een in stilte,
wegzwijmelend, de ander ieder woord met Alessandro meezingend tijdens 'Musica Di Te', 'Fine Non Ha Mai' en 'Incanto'.
Jammer dat de tijd zo vlug gaat, van ons mag Alessandro nog een tijdje doorzingen. Maar onze Italiaanse vriend maakt plaats
voor Do, die kort daarvoor - na een concert met Marco Borsato - uit Antwerpen is gearriveerd. Haar succesnummer 'Heaven'
wordt gevolgd door 'Atlantic'.
Wanneer Alessandro in gezelschap van zangeres Kelly ter Horst verschijnt en de eerste tonen van het inmiddels wereldberoemde
en voor ieder herkenbare nummer 'Luna' te horen zijn, reageert het publiek dolenthousiast. Uiteraard deint zijn fanclub op
de inmiddels zo vertrouwde klanken mee.
Middernacht is al ruimschoots voorbij wanneer alle artiesten gezamenlijk het podium betreden voor een spetterende Grand
Finale. Samen met het publiek bouwen zij een feestje met het nummer 'Fantasy' van Earth, Wind & Fire.
Fantasie wordt eventjes werkelijkheid…
Backstage bedanken we alle artiesten namens de hele fanclub voor het geweldige concert. De fantastische sfeer, de vriendschap
tussen de artiesten die intens 'génoten' van het musiceren met elkaar, het straalde eraf… Chapeau!!!
Eenmaal terug in het hotel staat de tafel voor Alessandro en Federico al gedekt. Vóór een concert is er slechts plaats voor
een licht hapje… Maar ná een concert moet er natuurlijk nog wel gegeten worden; gelukkig is de kok weer gebleven! Wij
genieten in de bar na met een drankje; even later komt Alessandro er gezellig bijzitten. 'All'alba' besluiten we toch nog
maar eventjes te gaan slapen…
Zondag 6 juni
Na een kort nachtje staan we toch weer vroeg op om in het Doolhof ook vandaag de plaatsen voor onze leden van ons clublogo
te voorzien.
Niet alleen door de zon en de heerlijke temperatuur is het een stralende dag… Vandaag hebben we de allerbeste plaatsen voor
de fanclub kunnen reserveren. Terwijl voor alle andere concertbezoekers 'vrije zit' geldt (wie het eerst komt, het eerst
maalt), kunnen wij onze leden verwijzen naar de eerste drie rijen, precies middenvoor het podium!
Snel even terug naar Holtmühle om ons om te kleden zodat we op tijd weer voor het theater aanwezig zijn om onze leden te
begroeten. Ondanks de zekerheid van gereserveerde plaatsen zit Alessandro's fanclub klaar voor het zondagmiddagconcert,
lang voordat de andere plaatsen zijn bezet… Alle tijd om weer even gezellig met elkaar bij te praten dus.
Onder een stralende zon verschijnt Annemarie klokslag half drie om het concert in te leiden. Het programma is bijna gelijk
aan dat van de avond ervoor. Vandaag worden we echter ook getrakteerd op een prachtig duet van Do en Boris: 'Do I do'.
Zowel het publiek als de artiesten lijken er nòg meer zin in te hebben dan gisteravond, alles loopt perfect en het hele
concert is één groot feest!
Alessandro zorgt voor een verrassing met een niet van tevoren aangekondigd 'Come sol y luna'.
Wanneer hij Leta's danseressen onverwachts uitnodigt om hem daarbij te assisteren, is het feestje helemaal compleet! Het
publiek geniet van een stralende Alessandro en 'zijn' showgirls. Met een teleurgesteld: "Are you leaving already?" moet
hij na het nummer toch weer afscheid nemen van de swingende dames…
Voor ieders gevoel veel te snel is het alweer tijd voor een gezamenlijk 'Fantasy', dat gevolgd wordt door een langdurige
staande ovatie van het publiek.
Artiesten in topvorm, stralend weer en een dolenthousiast publiek, hebben er gezamenlijk voor gezorgd dat dit tweede
Doolhof-concert het eerste nog heeft overtroffen!
Backstage: louter uiterst tevreden organisatoren en artiesten… terecht! Un GRANDE BRAVO a tutti!!!
Terug naar het hotel, weer even snel opfrissen en omkleden en de auto in, op weg naar de besloten after party waarvoor we
door de Génoten zijn uitgenodigd. Jan's auto - op Italiaans snelle wijze bestuurd door Alessandro - wijst ons de weg door
het Limburgse…
De Génoten weten een feestje te bouwen, dat ervaren we die avond opnieuw! Er is dan ook reden genoeg voor… Iedereen kan
terugkijken op een paar zeer geslaagde dagen!!!
De volgende ochtend is er voldoende tijd om in de stralende zon op terras van het hotel nog even na te genieten van alles.
Aan het begin van de middag vertrekken Alessandro en Federico richting Schiphol. Na een warm afscheid zwaaien we ze uit: A
ben presto a Maastricht…!
Ook voor ons zit het erop. Alleen nog even de koffers ophalen en uitchecken. We kunnen er nooit genoeg van krijgen; nog voor
we wegrijden klinkt de tenor van onze Italiaanse vriend alweer uit de autospeakers…
Arrivederci, Tegelen!
|