Nog geen halve dag terug uit Italië, vertrekt Marjolijn op donderdagochtend alvast naar Maastricht om van tevoren wat foldermateriaal te regelen voor de fanclubleden. Het is dan nog prachtig weer…
Willeke arriveert vrijdagochtend in de stromende regen; de altijd overvolle terrassen op het Vrijthof liggen er nu verlaten bij. Het weerbericht belooft niet veel goeds voor de rest van de dag. We brengen de ochtend winkelend door onder een hele grote paraplu. De restaurants zijn overvol, maar we vinden toch een uitstekende plek om een hapje te eten.

Wij verwachten Alessandro tegen zessen voor de soundcheck en lopen alvast in de nog steeds stromende regen naar het toegangshek om hem op te wachten. Een wonder geschiedt! Wanneer onze vriend voorrijdt breekt de lucht open en de dikke bewolking maakt plaats voor de zon. De man die het toegangshek moet bewaken is nog niet op de hoogte gesteld van onze komst en wil ons aanvankelijk - en terecht - niet doorlaten.
Alessandro, inmiddels al uit het zicht en bij het podium gearriveerd komt teruglopen en zijn: "What's keeping you?" verandert de situatie onmiddellijk…

Glenn en Guido & his orchestra zijn al druk bezig met de voorbereidingen voor die avond. Alessandro neemt de tijd om even gezellig met ons bij te praten. Er is tijd genoeg om hem ook even ons foto- en videomateriaal, fanclubpost en cadeautjes van reeds aanwezige fanclubleden te overhandigen.

Genoemde fanclubleden hebben geluk! De organisatie heeft de blauwe zeilen die al de hele week de hekken afdekten, nu nodig om een deel van de inmiddels afgedroogde stoelen die niet onder de tribune staan ook droog te houden. Leuk dat zij nu ook mee kunnen genieten van de soundcheck!

Het is tijd voor Alessandro om het podium te betreden. Onder de tonen van zijn 'Funiculí funiculá' beplakken wij intussen de plastic zakken die de stoelen op de eerste rijen droog moeten houden, met het fanclublogo.

Wanneer het geluid om half acht helemaal in orde is bevonden, vertrekt Alessandro nog even richting hotel om zich in rustig voor te bereiden op het concert. Wij eten snel een hapje en keren terug naar het openluchttheater om de opgeplakte logo's te controleren. Maar goed ook, want als we arriveren is men bezig om de plastic zakken - inclusief logo! - van de stoelen te verwijderen. Opnieuw plakken dus!

Als de hekken opengaan voor het publiek stormt iedereen naar de eerste rijen… Jammer, maar die plekken zijn voor de Safinafanclub gereserveerd! Naast onze leden verwachten wij ook enkele Génoten en hun partners. Leuk dat wij op die manier iets kunnen terugdoen voor de sympathieke organisatie van De Doolhofconcerten! Federico - ook blij hen terug te zien - komt even vanachter het podium vandaan om ze te begroeten.

Het is tien uur en nog steeds droog! De eerste prachtige klanken van Guido's orkest klinken over het Vrijthof. Wendy Kokkelkoren, zijn vaste zangsoliste, laat ons een paar prachtige nummers horen. De combinatie van de muziek van Guido's orkest en Wendy's 'Caldo', 'Atlantis' en 'Together' doen ons al gauw besluiten om na afloop de cd aan te schaffen. Iets dat we eigenlijk na het Max Promsconcert in december al hadden willen doen.

Wanneer Alessandro in gezelschap van Glenn het podium betreedt is het al donker. Hij heeft graag contact met het publiek en reageert dan ook met een "I can't see you!" Willeke zwaait uitbundig met een meegenomen lampje en roept ''We're here!" Zij heeft succes, een "Ciao Willek" is haar beloning. Even later klinkt ook een enthousiast "Ciao Jan!" wanneer het licht even op één van de Genoten valt.

Onze Italiaanse tenor zingt zoals altijd de nu aanwezige - sterren van de hemel. Het blijft een prachtige combinatie: Alessandro, Glenn en Guido en zijn orkest!

We hebben moeite om op onze stoelen te blijven zitten bij een gezamenlijk 'Funiculí Funiculá' van Wendy en Alessandro. Kelly ter Horst is met Glenn meegekomen en haar 'Only you' kondigt Alessandro's bestseller 'Luna' aan.

Veel te gauw is het alweer tijd voor de Grande Finale. Het 'Funiculí Funiculá' van alle artiesten samen knalt van het podium en het publiek komt uit de stoelen om enthousiast mee te zingen. Het laatste lied gaat over in een staande ovatie.
Zoals na ieder concert is er een prachtig boeket voor alle artiesten. Safinafan Wilma staat vlak onder Alessandro bij het podium een reikt hem een doos heerlijke bonbons aan. Als dank ontvangt ze Alessandro's bloemen. Even later kunnen we stralende Wilma op de foto zetten… Zo heeft ze nóg een leuke herinnering aan deze geweldige avond!

Het is bijna één uur, maar het Italiaanse restaurant vlak achter het podium heeft de tafel al gedekt voor Alessandro en Federico. Na een concert moet er tenslotte ook nog even gegeten worden… Samen met hen en enkele andere genodigden genieten we nog lang na. We kunnen terugkijken op een zomer vol geslaagde concerten in Nederland. De volgende ochtend vliegen de mannen al vroeg terug voor televisieopnamen in Italië. We nemen - voorlopig - even afscheid van elkaar… Ook voor Alessandro en Federico wordt het tijd voor vakantie!

De volgende ochtend eerst nog even wat winkelen in het altijd gezellige Maastricht. Dan moeten we er ook aan geloven… Terug naar huis!

Een volgend concert staat nog niet op de planning, maar wèl iets anders, waarvan alle fans van Safina zullen kunnen meegenieten…!

Ancora grazie infinite, Alessandro!