Het weer was heel erg mooi dus konden we lekker op een terras aan zee wachten totdat de sound check begon. Petra Berger mocht eerst sound checken dus we konden daar ook even van genieten. Rond tien over vijf in de middag kwam Alessandro de trap van het Kurhaus aflopen en liep naar het podium. Wij begroeten hem natuurlijk even! Toen hij het podium opkwam vond het het wel heel erg leuk dat zijn fans daar stonden.

Hij begon met inzingen en wij namen de ene foto na de andere. Opeens zocht Alessandro iets en ja hoor, hij had het gevonden...... zijn mobieltje. En toen zette hij ons op de foto i.p.v. wij hem! Dat was wel hilarisch moment, wij zwaaien natuurlijk en handkussen geven naar hem! Echt lachen! Hij liep wel een beetje te mopperen dat het zo warm was, maar toen riep ik naar hem dat hij niet moest klagen want dat het beter weer was als een paar jaar terug! Toen kon het concert 's avonds niet doorgaan omdat het regende en onweerde. Hij moest daarom lachen. In een interview zei hij later dat het welk leek alsof hij op Sicilië was, zulk mooi weer en dat voor Nederland!

Na de soundcheck konden we snel even wat cadeautjes aan hem geven en daarna moest Alessandro meteen opfrissen en omkleden want er stonden al wat mensen van de pers op hem te wachten voor interviews en foto's. Wij konden het allemaal mooi volgen vanaf de plek voor het podium. De foto's werden op het terras van het Kurhaus genomen en dat lag hoog dus wij konden ales zien. Alessandro op een beeld, Alessandro aan de rand van het terras, Alessandro op de trap! Echt leuk om dat allemaal te zien.
Voor wie honger had kon terecht op diverse terassen om een speciaal Alessandro menu te eten!

Om 20.30 uur begon het concert en Kristina Bozilovic kondigde de Exclusive Strings aan, 4 leuke jonge meiden die klassieke muziek in een modern jasje goten met violen en een moderne bas. Daarna betrad Petra Berger het podium en zong een half uur de sterren van de hemel. Toen ze klaar was noemde ze nog dat Alessandro er zo aankwam en dat ze wist dat de fanclub al op hem stond te wachten!

Het was rond half tien, en het was nog steeds prachtig weer, toen Alessandro het podium betrad. Hij werd met gejuich ontvangen en hij begroette ons hartelijk met een vette knipoog en handkus! Hij begon met het geweldige nummer 'Incanto'. Na dit lied vertelde hij dat hij het heel erg leuk vond om weer in Nederland te zijn. En hij bedankte zijn fans omdat hier zijn succes begonnen is! Daarna zong hij 'Il Mondo' en 'Sognami'. Om vervolgens het prachtige toepasselijke liedje 'Venezia al Tramonto' te zingen alleen nu bij zonsondergang. Petra Berger betrad nog een keer het podium om samen met hem het duet 'Life goes on' te zingen en het mooie 'All I ask of you'.

Tussen de liedjes door maakte hij steeds grapjes en lachte hij naar ons, heel erg leuk om zo vooraan te staan. Alessandro zong nog een paar liedjes alleen, o.a. 'Luna', 'Del Perduto amore', 'Parla mi piu piano', 'Il nostro concerto', 'Al di La' en 'Santa Lucia'. De microfoon was niet goed aangesloten en viel een paar keer uit, dat vond hij niet zo leuk en vroeg aan één van de technici om het te repareren. Hij maakte er maar een grapje van om daarna vrolijk verder te zingen.

Petra Berger kwam nog een keer het podium op en zong samen met hem 'The Prayer', we kregen allemaal kippenvel. Hierna deed Alessandro net alsof ze het laatste liedje zouden gaan zingen.... 'Time to say goodbye'. Wij allemaal roepen van neeeeee nog niet het laatste liedje! Hij lachen! Tijdens dit lied schoten ze met een soort van kanon allemaal zilversnippers de lucht in! Wij schrokken een beetje van dit knallend einde!

Na afloop van dit lied ontvingen ze een groot applaus en bloemen van de organisatie. Maar Alessandro wilde nog niet weg, hij gaf nog een toegift. En welk liedje vroeg hij aan ons.... het werd ‘O Surdato ‘nnamorato'. Toen was de muziek 'op' maar wij riepen dat we nog wel een liedje wilde horen en vroegen om 'Funiculi Funicula'.

Gelukkig zette Walter Bertolo, de pianist, meteen in en Alessandro zong uit volle borst 'Funiculi Funicula'. Wij gingen allemaal uit ons dak! Tijdens het lied richtte hij de microfoon op ons en mochten wij een stukje meezingen, echt lachen! Een mooiere afsluiting van de avond konden we niet hebben.

Er was geen echt vuurwerk maar Alessandro zorgde wel voor een knallend einde!