Het concert vond plaats in een sfeervol en niet al te groot theater. De rode velours gordijnen waren nog gesloten toen we binnenkwamen en werden pas geopend toen het concert begon. Dat was wel leuk want Alessandro stond toen al op het podium en begon meteen met het geweldige nummer ‘Incanto’. Na dit lied begroette hij het publiek in de uitverkochte zaal en zei dat hij het leuk vond om weer in Nederland te zijn. Om vervolgens het mooie nummer ‘Del perduto amore’ te zingen. Hierna kondigde hij aan dat hij ‘Sognami’ zou gaan zingen en toen maakte wij buikdans bewegingen en dat vond hij wel lachen!
Vervolgens riep hij Fiorenza Calogero het podium op en stelde haar aan ons voor en verdween daarna backstage.
Fiorenza zong het prachtige ‘Stringimi’ en nog een mooi Italiaans nummer. Daniele Bonaviri, de gitarist die ook meespeelde tijdens Alessandro’s eerste concerten in Nederland in 2001, begeleide haar op gitaar. Het was heel erg leuk om hem weer eens te zien spelen. Daarna kwam Alessandro het podium weer op om samen met haar het mooie duet ‘Cu’mme’ te zingen.

Het was zo leuk om te zien hoe Alessandro en Fiorenza met elkaar omgingen. Ze maakten grapjes tussen de liedjes door en er was echte chemie tussen die twee. Hierna zong hij het prachtige ‘Venezia al tramonto’ en het liedje waarbij ik altijd kippenvel krijg, ‘Non avendo te’. Hij vertolkte ook nog ‘Tous les visages de l’amour’. Toen hij ‘Luna’ inzette begon iedereen mee te klappen en te zingen, het is altijd heel erg leuk om het nummer te horen waarmee hij bekend is geworden! Hierna vertelde Alessandro dat hij 5 minuutjes pauze had, haha! Nou, de pauze duurde iets langer, maar dat was niet erg want dan konden we even gebruik maken van het toilet en natuurlijk iets drinken want van al het meezingen had ik een droge keel gekregen.

Na de pauze kwam Alessandro op en zong toen voor ons ‘Il nostro concerto’ om daarna het prachtige nummer ‘Non dimenticare’ in te zetten. Dit liedje hadden we Alessandro nog niet horen zingen tijdens één van zijn concerten in Nederland.
‘Malle femina’ kwam ook nog voorbij en het mooie ‘Il Mondo’. Alessandro zat echt lekker in zijn vel want hij bleef maar zingen en had zichtbaar veel plezier! Fiorenza loste hem weer even af en zong het prachtige stuk uit ‘Carmen’ en nog een ander mooi liedje. Alessandro kwam weer gezellig naast haar staan en hij wilde het liedje aankondigen maar wist even niet meer wat de titel was, ja zei hij, het is iets in het Duits, haha! Het was dus het duet ‘ Dein ist mein ganzes Herz’. Na dit mooie duet ging Alessandro alleen door met het wereldberoemde nummer uit de ‘Godfather’ ‘Parla piu piano”.
De stemming zat er echt goed in en Alessandro vervolgde met het mooie ‘Al di la’ en het wereldberoemde lied ‘Volare’. Om vervolgens samen met Fiorenza het prachtige duet ‘Non te scordar di me’ te zingen. Fiorenza verliet weer even het podium en Alessandro zong toen voor ons het overbekende liedje ‘O sole mio’. Daarna kwam Fiorenza weer tevoorschijn en zongen ze samen het prachtige lied waarbij iedereen kippenvel krijgt ‘The Prayer’.

Toen de eerste tonen van ‘Funiculi funicula’ klonken begonnen we lekker mee te klappen en iedereen volgde ons voorbeeld. Geweldig de hele zaal stond op z’n kop. Het was zo mooi dat Alessandro dit liedje samen met Fiorenza zong. Ze hadden zoveel plezier samen op het podium, echt helemaal geweldig!
Na dit swingende lied was het tijd voor het laatste liedje, tenminste dat vertelde Alessandro! Toen wij allemaal aaaah, nee toch, riepen, zei hij snel: nee, hoor grapje! Samen met Fiorenza zette hij het emotionele nummer ‘Con te partiro’ in. De zaal was Helemaal stil, zo mooi klonk dit. Na afloop van dit liedje ontvingen ze bloemen van de organisatie.
Maar het was gelukkig nog niet het einde van het concert. Wij bleven natuurlijk klappen en Alessandro overlegde even met de orkestleider en toen zong hij ‘Torna al Surriento’. Maar het klapstuk van de avond was het laatste liedje wat hij zong. Tot onze grote verrassing vertolkte hij ‘Nessun Dorma’ wow, dat was echt geweldig!!! Alessandro was ook heel erg blij na afloop van dit liedje. Hij gebaarde naar de orkestleider van zo, dat heb ik even gedaan en maakte een sprongetje van blijdschap! Het was bijna half elf en het geweldige concert was afgelopen. Tevreden en druk napratend over het concert ging iedereen naar huis. Wat een mooie avond!

Grazie mille Alessandro, tu sei GRANDE !!!