Informatie over pleinvrees

Recente veranderingen in diagnosecriteria
De diagnosetermen zijn recent veranderd. Sinds 2013, zegt DSM-5 dat mensen met pleinvrees niet langer de grootte van hun angst ten opzichte van de reden van de angst moeten verklaren.

In DSM-4, moet een persoon jonger dan 18 jaar de ziekte voor minstens 6 maand hebben om een diagnose te krijgen.

In DSM-5, is de duurtijd van 6 maanden naar alle patiënten verlengd. Dit om de over-diagnose van vergankelijke, vluchtige of ongerelateerde angsten te voorkomen.

DSM-4 heeft de diagnose voor paniekaanvallen en pleinvrees gelinkt maar dit is ook veranderd in DSM-5 omdat een aardig aantal patiënten met pleinvrees geen panieksymptomen ervaren.

Paniekaanvallen en pleinvrees zijn twee verschillende diagnoses en het labelen van “pleinvrees met of zonder paniekaanvallen” is niet meer van toepassing.

Oorzaken
Waarom pleinvrees voorkomt is nog steeds onzeker, maar het is duidelijk dat bepaalde zones in de hersenen die de angst beheersen een rol kunnen spelen.

Omgevingsfactoren zoals een vorige inbraak of een fysieke aanval, spelen ook een rol.

Aangezien er bewijs is dat angstaanvallen in de familie kan zitten, kunnen genetische factoren ook een rol spelen bij pleinvrees en andere paniekziekten.

Bij andere mensen gebeurt het nadat ze één of meer paniekaanvallen hebben gekregen, en ze beginnen angst te hebben voor situaties die in de toekomst potentieel voor paniekaanvallen kunnen zorgen.

Andere paniekziektes of fobieën kunnen een rol in de ontwikkeling spelen.

Diagnose
Pleinvrees wordt vaak vastgesteld na een interview met een gezondheidsspecialist, vaak in de psychiatrie.

De specialist zal de signalen en symptomen vaststellen.

Familie of vrienden kunnen helpen door het gedrag van de persoon te beschrijven. Een fysiek examen kan andere aandoeningen die potentieel de symptomen veroorzaken, uitsluiten.

De diagnostische criteria voor pleinvrees binnen DSM-5 zijn onder andere angst of extreme angst bij het voorkomen van de volgende situaties, gekarakteriseerd door de moeilijkheid om te kunnen ontsnappen of hulp te vinden:

op openbaar vervoer
in een open ruimte
in een gesloten ruimte
in een menigte of rij
alleen uit huis

Bijkomende diagnosecriteria zijn onder andere:
– Angst of ongerustheid die normaal gezien gerelateerd zijn aan een specifieke situatie
– Angst of ongerustheid buiten proportie tegenover het echte gevaar van de situatie
– Een situatie vermijden of een vriend nodig hebben om ermee om te kunnen gaan
– Het uithouden van een situatie met extreme nood
– Nood of problemen in levenszones veroorzaakt door angst, ongerustheid of vermijden
– Langdurige aanhoudende fobie en vermijding

Depsycholoog – Psychologen dienstverlening Eindhoven!